6 Ondernemen & IT bewonderen klasgenote Kjenta in “November 89”

6 Ondernemen & IT bewonderen klasgenote Kjenta in “November 89”

“November 89” is een heuse musical uit de pen van schrijver Wanne Synnave en componist Sam Verhoeven. In een wervelend spektakel worden de toeschouwers er meegenomen naar Berlijn, in de woelige periode tussen de zomers van ’61 en ‘62, toen de beruchte Muur er werd opgericht. De regie is in handen van niemand minder dan Anne Mie Gils.

 

Aanleiding voor dit meesterwerk was natuurlijk 9 november jongstleden, de dertigste verjaardag van de val van die bewuste muur én de dag van de première. Maar veel meer nog dan die historische gebeurtenis op zich, wordt het best wel spannende verhaal uitgewerkt rond de impact hiervan op mensenlevens en relaties, met uiteengerukte gezinnen en hartverscheurende keuzes als tragische conclusie. Voorwaar een goede invalshoek, want alvast ons (school)publiek leefde gedurende twee volle uren meer dan geboeid mee met wat op het podium werd gespeeld, gezongen en gemusiceerd. ’t Was technisch bovendien allemaal van de bovenste plank, zowel qua zang, muziek, choreo als theaterspel.

 

Het basisconcept is een klassieke raamvertelling, waarbij in november 89, kort voor de val van de Muur, de al wat oudere Arend Holtz in West-Berlijn bezoek krijgt van een jonge vrouw die aan de hand van een overgeleverd kettinkje op zoek is naar haar roots. Holtz is in ’62 over de muur geklommen, maar heeft de gebeurtenissen waarvoor hij toen op de vlucht is gegaan, nooit helemaal kunnen verteren. Beetje bij beetje ontvouwt de tragedie van ’61 –’62 rond de studenten van de Humboldtuniversiteit en het gezin Holtz enerzijds, en de sinistere Stasi anderzijds, zich voor ons oog en oor, telkens heel natuurlijk opgepikt in een soort van real-time-flashback met de jongere versie van Arend die het overneemt van de oudere z’n discours. Op het -voor deze productie eigenlijk te kleine- podium van het Zuiderpershuis in Antwerpen, door uitgekiende belichting en slimme decorbouw best nog wel een visueel acceptabele oplossing, maar The Singing Factory verdient voor deze demonstratie een grotere speelruimte. Ja, mijnheer de minister-president van sinistere muurcultuur, ga maar eens kijken, ook al ligt Berlijn niet binnen de muur die je rond Vlaanderen probeert te bouwen.

 

Op woensdag 13 november hadden we met 6 Ondernemen & IT naast enkele nobele doelen voor Duits, Nederlands en uiteraard geschiedenis, nog een extra drijfveer van formaat om te gaan kijken, want wie troffen we daar in het ensemble, zingend als een nachtegaal? Kjenta Beda, onze klasgenote, die al enkele jaren musical volgt aan de muziekschool te Lochristi en zo vorig jaar nog op de planken van het NTGent stond als Peperkoekje in Shrek. Toen was het naar verluidt al pico bello, en na wat we in November 89 van haar gezien en gehoord hebben, weten we zeker dat er voor Kjenta als musicalzangeres een mooie toekomst is weggelegd. Van harte gefeliciteerd en bedankt voor een hele fijne, intense en waardevolle beleving. Ik weet zeker dat je met je kunst nog heel wat kleine en grote muren zal slopen…

 

Jan Daniëls

Terug naar overzicht